« يُنَزِّلُ الْمَلائِكَةَ » 2 مجمع : بفتح تاء و تشديد و فتح زاى و رفع ملائكه قرائت شده است ، و نيز با ياء و كسر زاى و نصب ملائكه خوانده شده است ، و در اين قرائت عموم قاريها با تشديد زاى خوانده‌اند ، و نيز « ينزل » با فتح ياء و تخفيف زاى نقل شده است . « بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِه » 2 طبرى : ابن عبّاس و مجاهد و قتاده گفته‌اند : روح يعنى وحى و الهام . مجمع : اقسام روح : 1 - زندگى نفوس بشرى بواسطه ى ارشاد ، 2 - رحمت بدليل اين جمله ى قرآن « فروح و ريحان » 3 - نبوت و پيغمبرى كه در اين آيه است « يلقى الرّوح من امره على من يشاء » ، 4 - عيسى روح اللَّه ناميده شده - است چون از تركيب نر و ماده پيدا نشده است . 5 - جبرئيل را روح ناميده‌اند ، 6 - دميدن از تركيب و « پف » كرد را عرب روح ناميده است . 7 - بمعنى وحى مثل « وَكَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً مِنْ أَمْرِنا » ، 8 - فرشته ايست به آسمان كه بزرگ - ترين آفريده هاست ، 9 - روح انسانى . كشف الأسرار بدنباله ى بسم اللَّه اين سوره چنين نوشته است : از باغ جمال تو درى بگشادند تا خلق ز تو در طمعى افتادند بس جان عزيزان كه بغارت دادند و اندر سر كوى تو قدم ننهادند بو بكر شبلى روزى در مكاشفه ى جلال حقّ مستهلك شده بود و از خود بى خود گشته ، حريق آتش معرفت ، غريق درياى محبّت ، همى گفت : الهى ، اگرت بخوانم برانى ، رو بروم بخوانى ، پس چكنم من بدين حيرانى ، هم تو مگر سامان كنى ، را هم به خود آسان كنى ، نه با تو مرا آرام ، نه بىتو كارم بسامان ، نه جاى بريدن ، نه اميد رسيدن ، فرياد از تو كه اين جانها همه شيداى تو وين دلها همه حيران به تو . در دنباله ى « أَتى أَمْرُ اللَّه » نوشته است : فرمان خدا رنگارنگ است و طاعت - داشت وى لونالون ، ظاهر بنده را ديگر فرمودند و باطن ويرا ديگر ، ظاهر را فرمودند كه بر بساط معرفت بنعمت حرمت آهسته همى باش ، دل را دوام مراقبت